Στα βήματα των καλλιτεχνών: Ένα διαφορετικό ταξίδι στα ελληνικά νησιά
- Πολύμνια Συνοδινού

- Aug 5
- 9 min read

Το καλοκαίρι βρίσκεται στην κορύφωσή του. Ο αριθμός των παγωτών ανταγωνίζεται το ποσοστό των δροσερών βουτιών στη θάλασσα και οι αναχωρήσεις για αποδράσεις, μικρές ή μεγάλες, στα νησιά έχουν ξεκινήσει. Τα νερά του Αιγαίου και ο καυτός ήλιος, βγαλμένος από ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, μας καλούν για μπάνια, ταβερνάκια δίπλα στο κύμα και στιγμές καλοκαιρινής ραστώνης, όσο τα τζιτζίκια συνεχίζουν αδιάκοπα το τραγούδι τους στο θερινό αυτό σκηνικό.
Πέρα, όμως, από το κλασικό αυτό τρίπτυχο, οι νησιωτικοί προορισμοί κρύβουν μια ακόμη πλευρά για εκείνους τους παραθεριστές που αναζητούν μια διαφορετική περιήγηση κατά τη διάρκεια των διακοπών τους. Μια περιήγηση σε λιγότερο γνωστά μουσεία και οικίες/ατελιέ Ελλήνων καλλιτεχνών, που φιλοξενούν σημαντικά έργα της νεοελληνικής και παγκόσμιας καλλιτεχνικής παραγωγής.
Φορέστε καπέλο (κατά προτίμηση πλατύγυρο), μπόλικο αντηλιακό και όρεξη για περιπλάνηση. Το ταξίδι ξεκινά!
Νησιά του Αργοσαρωνικού
Σαλπάρουμε, αρχικά, προς τα νησιά του Αργοσαρωνικού. Λουσμένα στο ωχροκίτρινο αττικό φως, γεμάτα αθανάτους που φυτρώνουν μόνο σε ανοιχτωσιές, αποτέλεσαν μια κοντινή λύση για τη στέγαση της θερινής ανάπαυλας και δημιουργίας σημαντικών καλλιτεχνών. Πρώτος προορισμός η Αίγινα.
1. Το Εργαστήριο του Γιάννη Μόραλη (1916-2009) στην Αίγινα

Ο Γιάννης Μόραλης (1916-2009) υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές της μεταπολεμικής ελληνικής τέχνης, επηρεάζοντας καθοριστικά τόσο την εικαστική δημιουργία όσο και τις νεότερες γενιές καλλιτεχνών μέσα από τη μακρόχρονη διδασκαλία του στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Στο έργο του κατάφερε να γεφυρώσει αρμονικά την κλασική παράδοση με τις αρχές του μοντερνισμού, διαμορφώνοντας ένα προσωπικό, διαχρονικό εικαστικό ιδίωμα, ενώ ασχολήθηκε επίσης με την κεραμική, την εικονογράφηση και τη σκηνογραφία. Από τις πρώιμες ρεαλιστικές συνθέσεις έως τις ώριμες γεωμετρικές μορφές του, διερεύνησε με λιτότητα και ποιητικότητα τις διαχρονικές έννοιες του έρωτα, της ανθρώπινης συνύπαρξης και της φθοράς.
Η Αίγινα αποτέλεσε για τον καλλιτέχνη ένα καταφύγιο δημιουργίας για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες. Το φως του Σαρωνικού και η ιδιαίτερη χρωματική παλέτα της Αίγινας υπήρξαν ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης για τον ζωγράφο. Γνωρίζοντας το νησί χάρη στον Νίκο Νικολάου και θυμίζοντάς του την ιδιαίτερη πατρίδα του, την Πρέβεζα, αποφασίζει να δημιουργήσει το δικό του δημιουργικό άβατο στο νησί. Από τη δεκαετία του 1970 και σε σχέδια του στενού του φίλου και σπουδαίου αρχιτέκτονα Άρη Κωνσταντινίδη, το επιβλητικό οίκημα υψώνεται πάνω σε βάση από εμφανές σκυρόδεμα, πέτρα και με τα χαρακτηριστικά ανοίγματα στις όψεις. Κτισμένο ανάμεσα σε φιστικιές, ελιές και λεμονιές, φιλοξενούσε για περίπου έξι μήνες τον χρόνο τον καλλιτέχνη, από το Πάσχα έως το φθινόπωρο, σε γειτνίαση με τους καλούς του φίλους και καλλιτέχνες Νίκο Νικολάου και Χρήστο Καπράλο.

Τα πινέλα, διάφορα προσωπικά αντικείμενα και τα πολύχρωμα ίχνη στα δάπεδα από τον χρωστήρα του ζωγράφου μαρτυρούν τη δημιουργική διαδικασία που εκτυλισσόταν στον χώρο. Αξίζει να προγραμματίσετε την επίσκεψή σας το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Αυγούστου, όταν ο χώρος ανοίγει για το κοινό στο πλαίσιο των ετήσιων εκδηλώσεων.
Πληροφορίες:
Οικία Γιάννη Μόραλη, οδός Γ. Μόραλη, περιοχή Πλακάκια, Αίγινα.
Παρασκευή 28 Αυγούστου 2026, ώρα 21.00
«Σχέδια για ένα καλοκαίρι» Μουσική εκδήλωση υπό την αιγίδα της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών.
Σάββατο 29 Αυγούστου 2026, ώρα 10.30
Ξενάγηση στην οικία - ατελιέ του Γιάννη Μόραλη
Σάββατο 29 Αυγούστου 2026, ώρα 21.00
Δημήτρης Καλαντζής: «Χθες το βράδυ»
Μια τζαζ ματιά στο χθες της ελληνικής μουσικής
Επιμέλεια εκδηλώσεων: Χριστίνα Μόραλη, Νίκη Δάφνη, Κατερίνα Γλύκα
Τόπος: Οικία Γιάννη Μόραλη, Δ/νση: Γ. Μόραλη, περιοχή Πλακάκια, Αίγινα
Πληροφορίες, δηλώσεις συμμετοχής στο τηλ.: 6944440829 (Χριστίνα Μόραλη)
Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.
2. Οικία-εργαστήριο Χρήστου Καπράλου (1909-1993) στην Αίγινα
Η Αίγινα υπήρξε το δεύτερο σπίτι του Χρήστου Καπράλου και ο τόπος όπου γεννήθηκε ένα μεγάλο μέρος του γλυπτικού έργου του. Από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της νεοελληνικής γλυπτικής του 20ου αιώνα, ο Χρήστος Καπράλος εγκαταστάθηκε στο νησί το 1962, μετατρέποντας την κατοικία και το εργαστήριό του σε έναν χώρο αδιάκοπης δημιουργίας έως και το τέλος της ζωής του. Με θέα τον Σαρωνικό και έχοντας στο πλευρό του τους στενούς του φίλους και γείτονες, τον Γιάννη Μόραλη και τον Νίκο Νικολάου, φιλοτέχνησε στην Αίγινα μερικά από τα σημαντικότερα έργα της νεοελληνικής γλυπτικής. Επίκεντρο της δημιουργίας του υπήρξε πάντοτε η ανθρώπινη μορφή, την οποία απέδωσε στα πρώιμα έργα του με ρεαλιστική διάθεση και αργότερα με μια αφαιρετικότερη καλλιτεχνική γλώσσα, δουλεύοντας συνθέσεις σε μάρμαρο, αιγινίτικο πωρόλιθο, ξύλο, γύψο και ελάσματα χαλκού.

Από το 1995, η οικία-εργαστήριο λειτουργεί ως Μουσείο Χρήστου Καπράλου και αποτελεί παράρτημα της Εθνικής Πινακοθήκης. Οι έξι χώροι του σπιτιού και του εργαστηρίου διατηρούνται όπως τους είχε διαμορφώσει ο ίδιος ο καλλιτέχνης, φιλοξενώντας γλυπτά, ζωγραφικά έργα, χαρακτικά, τερακότες, κεραμικά και δείγματα της μικρογλυπτικής του σε πηλό και μπρούντζο. Ανάμεσα στα σημαντικότερα εκθέματα ξεχωρίζει το γύψινο εκμαγείο της μνημειακής ζωφόρου «Το Μνημείο της Μάχης της Πίνδου», καθώς και η σύνθεση «Παρωδία από το Αέτωμα της Ολυμπίας». Τέλος, στον καταπράσινο κήπο στα Πλακάκια της Αίγινας ο επισκέπτης μπορεί να περιηγηθεί στη συλλογή των υπαίθριων γλυπτών και να ατενίσει μαζί τους το μπλε του Σαρωνικού.
Πληροφορίες
Διεύθυνση: Νίκου Καζαντζάκη 73, Αίγινα
Ωράριο λειτουργίας: Τετάρτη-Παρασκευή 08:30-15:30, Σάββατο-Κυριακή 09:30-16:30
Είσοδος ελεύθερη
3. Οικία-εργαστήριο Νίκου Νικολάου (1909–1986) στην Αίγινα
Η «παρέα της Αίγινας» ολοκληρώνεται με την οικία-εργαστήριο του καλλιτέχνη Νίκου Νικολάου με πλούσια παρουσία στη ζωγραφική, τη χαρακτική, τη γλυπτική και τη σκηνογραφία. Με λιτότητα στη φόρμα και με τον χειρισμό μιας περιορισμένης στα γήινα καφετιά χρώματα παλέτας, ανέπτυξε ένα προσωπικό ζωγραφικό ιδίωμα, όπου κυριαρχεί η σαρκώδης και συχνά στεατοπυγική ανθρώπινη μορφή, σε διάλογο με το ελληνικό τοπίο και τα διαχρονικά σύμβολά του, όπως η ελιά, η συκιά και η ροδιά.

Ο Νίκος Νικολάου εγκαταστάθηκε στο νησί το 1964 μαζί με τη σύζυγό του, Αγγέλα Ζουμπουλάκη, μετατρέποντας το σπίτι του σε έναν ζωντανό πυρήνα καλλιτεχνικής δημιουργίας και πνευματικών συναντήσεων. Η στενή φιλία του με τον Γιάννη Μόραλη, ήδη από τα φοιτητικά τους χρόνια στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, συνέβαλαν στη διαμόρφωση της ξεχωριστής καλλιτεχνικής κοινότητας που άνθισε στην Αίγινα κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. Από το σπίτι του πέρασαν σπουδαίες προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών, όπως ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Χρήστος Καπράλος, κ.ά, μετατρέποντάς την οικία στα Πλακάκια σε τόπο συνάντησης της ελληνικής διανόησης.
Σήμερα, η οικία-εργαστήριο έχει αποκατασταθεί με σεβασμό στην ιστορία και την αισθητική του δημιουργού, λειτουργώντας παράλληλα ως ξενώνας. Το πρώτο ατελιέ του ζωγράφου, που αργότερα χρησιμοποιούσε ως καθιστικό, ανασυστάθηκε με βάση το φωτογραφικό αρχείο και τις μαρτυρίες της οικογένειάς του, διατηρώντας την ατμόσφαιρα του χώρου, όπως τη βίωνε ο ίδιος. Πίνακες, προσωπικά αντικείμενα και έργα τέχνης συνθέτουν μια βιωματική εμπειρία που φέρνει τον επισκέπτη πιο κοντά στην καθημερινότητα και τη δημιουργική πορεία του Νικολάου στο νησί της Αφαίας.
Πληροφορίες:
Οικία-Εργαστήριο Νίκου Νικολάου (Nikolaou Residence), περιοχή Πλακάκια, Αίγινα.
Σάββατο 18:30-19:30 κατά τους καλοκαιρινούς μήνες
Δωρεάν Είσοδος
4. Οικία και Ατελιέ Παναγιώτη Τέτση (1925-2016) στην Ύδρα

Αφήνοντας πίσω το νησί της Αίγινας, πλέουμε προς την κοντινή Ύδρα για να ανηφορίσουμε προς την οικία και το ατελιέ του καλλιτέχνη Παναγιώτη Τέτση. Ο σπουδαίος ζωγράφος, ακαδημαϊκός και δάσκαλος της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών επέστρεφε διαρκώς στο νησί της γέννησής του –το οποίο του προσέφερε, άλλωστε, τα πρώτα εναύσματα ενασχόλησης με τη ζωγραφική– αντλώντας έμπνευση από το ιδιαίτερο φως, το λιμάνι, τη ναυτική παράδοση και την καθημερινότητα της Ύδρας. Την αγάπη του για το νησί τη μετέδιδε πάντα και στους μαθητές του από τη Σχολή Καλών Τεχνών, τους οποίους έφερνε κάθε χρόνο στο Παράρτημα της Σχολής στην Ύδρα, στο Αρχοντικό Τομπάζη, δίνοντάς τους το ερέθισμα να δουλέψουν στο ύπαιθρο, μακριά από τις συμβάσεις του εργαστηρίου. Παραμένοντας πιστός στην παραστατική ζωγραφική, χαρακτηρίζεται από το εξπρεσιονιστικό του ύφος, ενώ τα έργα του περιλαμβάνουν σκηνές της καθημερινής ζωής, προσωπογραφίες, τοπία και νεκρές φύσεις, δίνοντας ιδιαίτερη σημασία στον δομικό ρόλο του χρώματος και του φωτός. Το έργο του επεκτάθηκε επίσης στη χαρακτική και στη διακόσμηση δημοσίων κτηρίων και εκκλησιών με τοιχογραφίες.
Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 μετέτρεψε τη σάλα του σπιτιού των παππούδων του σε ατελιέ, όπου δημιούργησε πολλά από τα έργα της ώριμης περιόδου του. Το 2007 δώρισε την οικία στην Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος, με την επιθυμία να μετατραπεί μετά τον θάνατό του σε μουσείο αφιερωμένο στη ζωή και το έργο του.

Σήμερα, η οικία-ατελιέ Τέτση διατηρεί αναλλοίωτη την ατμόσφαιρα μιας αυθεντικής υδραίικης κατοικίας του 19ου αιώνα. Στον όροφο παραμένει ανέπαφο το εργαστήριο του ζωγράφου, με τα πινέλα, τις παλέτες, τα προσωπικά του αντικείμενα και το αρχειακό υλικό. Τα λίγα ενδεικτικά πορτρέτα της παραγωγής του ολοκληρώνουν την περιήγηση στη δημιουργική διαδικασία του ζωγράφου. Μαγνητίζοντας κάθε βλέμμα, οι ζωγραφικά αποδοσμένες καθιστές μορφές στο πράσινο σαλονάκι με τις ξύλινες κουπαστές κοιτάζουν κατάματα τον θεατή, σχεδόν σαν να περιμένουν υπομονετικά να υποδεχτούν τους επισκέπτες.
Στο ισόγειο σώζονται το παλιό μπακάλικο-ταβερνείο και το κηροπλαστείο της οικογένειας, ενώ στο υπόγειο παραμένει άθικτη η αποθήκη κρασιού, συνθέτοντας έτσι μια ολοκληρωμένη εικόνα της καθημερινής ζωής στην Ύδρα των προηγούμενων αιώνων.
Πληροφορίες:
Οικία -Ατελιέ Παναγιώτη Τέτση, Ύδρα
Καθημερινά, 10:00-16:00 (25 Μαρτίου - τέλη Οκτωβρίου).
Νησιά των Κυκλάδων
Η πορεία συνεχίζει προς τα νησιά των Κυκλάδων. Χιλιοζωγραφισμένα και χιλιοτραγουδισμένα, ξεχωρίζουν για τα λευκά σπίτια, τα μελτέμια και τις εναλλαγές απόκρημνων βράχων, ξερολιθιών, αρχοντικών παλιών ναυτικών οικογενειών και ταπεινών ψαράδικων σπιτιών.
5. Το ατελιέ-οικία του Αλέκου Φασιανού (1935-2022) στην Κέα

Μαθητής του Γιάννη Μόραλη στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών και ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της μεταπολεμικής ελληνικής ζωγραφικής, ο Αλέκος Φασιανός διαμόρφωσε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα εικαστικά ιδιώματα της σύγχρονης ελληνικής τέχνης. Επηρεασμένος από την αρχαία ελληνική αγγειογραφία, τη βυζαντινή και λαϊκή παράδοση, εικόνες της αθηναϊκής γειτονιάς, αλλά και τα καλλιτεχνικά ρεύματα της Ευρώπης, δημιούργησε έναν κόσμο όπου κυριαρχούν οι χαρακτηριστικές ανθρώπινες μορφές σε κατατομή, τα ζώα της θάλασσας, τα έντομα, οι ποδηλάτες, οι καπνιστές και οι μυθολογικές αναφορές, αποδοσμένες με έντονα χρώματα, λιτό σχέδιο και μια αίσθηση διαχρονικής ελληνικότητας.
Η σχέση του με την Κέα ξεκίνησε σχεδόν τυχαία, την άνοιξη του 1967, όταν επισκέφθηκε το νησί, συνοδεύοντας μια οικογενειακή φίλη με σκοπό ένα τάμα που ήθελε να πραγματοποιήσει. Γοητευμένος από την Ιουλίδα, το κυκλαδίτικο φως, τις κρυμμένες παραλίες και τη φιλικότητα των κατοίκων, αποφάσισε να αποκτήσει ένα μικρό παραδοσιακό κυκλαδίτικο σπίτι, επιχρισμένο με το χαρακτηριστικό λευκό ασβεστοκονίαμα, το οποίο μετέτρεψε σε τόπο δημιουργίας και καλοκαιρινό καταφύγιο. Εκεί ζωγράφιζε, ψάρευε, μαγείρευε και φιλοξενούσε φίλους και σημαντικές προσωπικότητες της τέχνης, όπως ο Γιάννης Τσαρούχης, ο Louis Aragon, η Niki de Saint Phalle και ο Jean Tinguely. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν στο έργο του τα ποικίλα σχέδια τοπικών ψαριών που αλίευε στο νησί.

Σήμερα, η οικία-ατελιέ λειτουργεί ως ένας ζωντανός χώρος μνήμης και δημιουργίας, όπου κάθε λεπτομέρεια φέρει την απτή σφραγίδα του καλλιτέχνη. Πέρα από τους πίνακες και τα σχέδιά του, ο επισκέπτης ανακαλύπτει χειροποίητα έπιπλα, κεραμικά, γλυπτά, παιχνίδια, επιζωγραφισμένα αντικείμενα, μεταλλικά κάγκελα και πόμολα σχεδιασμένα από τον ίδιο, αποκαλύπτοντας έναν δημιουργό που χειριζόταν την τέχνη ως αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας. Το λευκό κυκλαδίτικο σπίτι, με τις λιτές γραμμές, την ώχρα, την πέτρα και τη θέα στο Αιγαίο, αποτελεί σήμερα έναν από τους πιο ιδιαίτερους χώρους τέχνης στις Κυκλάδες σχεδόν αγγίζοντας την χειροπιαστή αγάπη του Φασιανού για το νησί και του τρόπου ζωής του καλλιτέχνη.
Ωράριο λειτουργίας Πέμπτη - Κυριακή 10πμ - 1μμ & 6μμ - 9μμ
Διεύθυνση: Οδός Αλέκου Φασιανού, Ιουλίδα, Κέα
Εισιτήρια Γενική είσοδος: 3€
Ελεύθερη είσοδος: παιδιά έως 18 ετών, άτομα με αναπηρία και ο συνοδός τους, δημοσιογράφοι.
Νησιά Βορείου Αιγαίου
Κατευθυνόμαστε νοητά ανατολικότερα προς τα νησιά του Βορείου Αιγαίου
6. Μουσείο-βιβλιοθήκη Στρατή Ελευθεριάδη (Tériade), Λέσβος
Όπως τεκμαίρεται, ενώ όλα τα προηγούμενα μέρη του αφιερώματος οδηγούν στις οικίες διαφόρων Ελλήνων καλλιτεχνών, το Μουσείο Tériade μάς στρέφει στην προσωπικότητα εκείνη η οποία ένωσε τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες του 20ού αιώνα μέσα από την εκδοτική της δραστηριότητα.

Λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Μυτιλήνη, μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο με ελαιώνες στο χωριό Βαρειά, βρίσκεται ένα λιγότερο γνωστό μουσείο τέχνης της Ελλάδας. Το Μουσείο-Βιβλιοθήκη Στρατή Ελευθεριάδη εγκαινιάστηκε το 1979, έπειτα από δωρεά του σπουδαίου Λέσβιου εκδότη, τεχνοκριτικού και συλλέκτη Στρατή Ελευθεριάδη (1897-1983), γνωστού διεθνώς ως Tériade. Το λιτό, με νεοκλασικά στοιχεία, κτίριο σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Γεώργιο Γιαννουλέλη, ο οποίος το ενέταξε διακριτικά στο φυσικό περιβάλλον της Βαρειάς, αφήνοντας το ίδιο το τοπίο να συνομιλεί με την τέχνη που φιλοξενεί.

Ο Tériade υπήρξε μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της ευρωπαϊκής καλλιτεχνικής σκηνής του 20ού αιώνα. Μέσα από μια σειρά εκδόσεων, όπως το θρυλικό περιοδικό Verve και τις εμβληματικές εκδόσεις Grands Livres (Μεγάλα Βιβλία), κατάφερε να φέρει σε δημιουργικό διάλογο κορυφαίους ποιητές, συγγραφείς και εικαστικούς, δημιουργώντας εκδόσεις που σήμερα θεωρούνται έργα τέχνης. Στις αίθουσες του μουσείου παρουσιάζεται σχεδόν ολόκληρο το εκδοτικό του έργο, με αυθεντικές λιθογραφίες και χαρακτικά των Henri Matisse, Pablo Picasso, Marc Chagall, Joan Miró, Fernand Léger, Alberto Giacometti και πολλών ακόμη κορυφαίων δημιουργών. Παράλληλα εκτίθενται έργα σημαντικών Ελλήνων καλλιτεχνών, όπως του Γιάννη Τσαρούχη, του Ορέστη Κανέλλη και του Γιώργου Βακιρτζή.
Ξεχωριστή θέση στην ιστορία του μουσείου κατέχει η σχέση του Tériade με τον Θεόφιλο Χατζημιχαήλ. Επηρεασμένος από τις ευρωπαϊκές καλλιτεχνικές αναζητήσεις της δεκαετίας του 1930 γύρω από τις εθνικές ταυτότητες, τη λαϊκή δημιουργία και τους ναΐφ ζωγράφους, ο Στρατής Ελευθεριάδης διέκρινε στο έργο του Θεόφιλου ένα παράδειγμα εφαρμογής των παραπάνω, έναν εικαστικό τόπο αυθεντικής έκφρασης της ελληνικής ψυχής. Σε μια εποχή που η συζήτηση περί «ελληνικότητας» απασχολούσε έντονα τους Έλληνες διανοούμενους και καλλιτέχνες, ο Tériade το 1935 παρουσίασε για πρώτη φορά το έργο του μέχρι τότε άγνωστου και περιθωριοποιημένου Θεόφιλου στο ευρύ κοινό, σαν έναν Έλληνα Ανρί Ρουσσώ. Αργότερα φρόντισε για τη διάσωση σημαντικού μέρους του έργου του και συνέβαλε καθοριστικά στη διεθνή αναγνώριση του Θεόφιλου μετά θάνατον, ακόμα και στην έκθεση των έργων του στο Μουσείο του Λούβρου τη δεκαετία του 1960.
Δεν είναι τυχαίο ότι η επίσκεψη στο Μουσείο Tériade συνδυάζεται ιδανικά με το γειτονικό Μουσείο Θεόφιλου, προσφέροντας μια ολοκληρωμένη εικόνα της καλλιτεχνικής παραγωγής και σημασίας του χωριού αυτού της Λέσβου.
Πληροφορίες:
Μουσείο -Βιβλιοθήκη Στρατή Ελευθεριάδη (Tériade)
Βαρειά, 81150, Μυτιλήνη, Λέσβος



Comments