Articles

Υπάρχουν ορισμένες στιγμές στην ιστορία του Φεστιβάλ Αθηνών που έχουν αποκτήσει σχεδόν μυθικές διαστάσεις. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η πρώτη εμφάνιση του Rudolf Nureyev στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού το 1963. Ήταν μια παράσταση που ξεπέρασε τα όρια του χορού· έγινε πολιτικό γεγονός, πολιτιστικό σύμβολο και μια από τις πιο εμβληματικές βραδιές που γνώρισε ποτέ το Ηρώδειο. Ο Rudolf Nureyev στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού το 1963 Ήταν Αύγουστος του 1963, όταν ο νεαρός χορευτής ανέβηκε για π

Το καλοκαίρι βρίσκεται στην κορύφωσή του. Ο αριθμός των παγωτών ανταγωνίζεται το ποσοστό των δροσερών βουτιών στη θάλασσα και οι αναχωρήσεις για αποδράσεις, μικρές ή μεγάλες, στα νησιά έχουν ξεκινήσει. Τα νερά του Αιγαίου και ο καυτός ήλιος, βγαλμένος από ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, μας καλούν για μπάνια, ταβερνάκια δίπλα στο κύμα και στιγμές καλοκαιρινής ραστώνης, όσο τα τζιτζίκια συνεχίζουν αδιάκοπα το τραγούδι τους στο θερινό αυτό σκηνικό.

Οι περισσότερες από τις αναρτήσεις για το 12ο Διεθνές Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Τήνου ξεκινούν με τη φράση: «Καλοκαίρι στην Τήνο χωρίς το λογοτεχνικό της φεστιβάλ είναι σαν περιστέρι χωρίς περιστεριώνα.» και αυτή από μόνη της [η φράση] αρκεί για να γεννήσει μια λογοτεχνική περιπλάνηση στους ίδιους τους περιστεριώνες του νησιού. Περιστεριώνες στο Ταραμπάδο. Φωτο: Μ. Καπόν Βρίσκεσαι στο λιμάνι της Ραφήνας και επιβιβάζεσαι στο δρομολόγιο για Τήνο, ενώ παράλληλα παρατηρείς τη θάλασσα,

Μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι οι θερινοί κινηματογράφοι αποτελούν το highlight του αστικού καλοκαιριού. Αυτές οι μικρές οάσεις λειτουργούν ως κοιτίδες δροσιάς, πολιτισμού και συνάντησης. Είναι ενδιαφέρον ότι, ενώ ο απόηχος του COVID «χτύπησε» τις χειμερινές αίθουσες -σε συνδυασμό φυσικά με τη διάδοση του streaming- στην Ελλάδα και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, τα θερινά εξακολουθούν να γεμίζουν. Θερινός χώρος προβολών του κινηματογράφου Παλάς, ©Marili Zarkou Στη χώρα μας, ειδικά,